Diltiazem Hydrochloride

Δοσολογικό σχήμα:

• Σκύλοι :

o   Για τη μείωση του κοιλιακού ρυθμού σε περιπτώσεις κολπικού ινιδισμού ή άλλης κολπικής ταχυαρρυθμίας αρχικά χορηγείται δόση 0,5 mg/kg q8h PO. Αν η αυτή η δόση δεν ελέγξει το ρυθμό, αυξάνεται σε 1 mg/kg ή και σε 1,5 mg/kg q8h PO. Η καρδιακή συχνότητα πρέπει να μειωθεί τουλάχιστον στις 160 σφύξεις/λεπτό. Σε αυτές τις δόσεις η διλτιαζέμη φαίνεται να μην έχει καθόλου ή να έχει ελάχιστη αρνητική ινοτρόπο δράση.

o   Για την αντιμετώπιση υπερκοιλιακών αρρυθμιών η διλτιαζέμη χορηγείται σε μεγαλύτερες δόσεις. Δόσεις μέχρι και 4 mg/kg q8h PO μπορεί να χρειαστούν σε ζώα που δεν πάσχουν από ανεπάρκεια μυοκαρδίου. Η δόση πρέπει να ξεκινά από 1 mg/kg q8h PO και να αυξάνεται σταδιακά.

o   Η διλτιαζέμη σε δόσεις 2-4 mg/kg q8h δεν πρέπει να χορηγείται σε ζώα με μέτρια ή σοβαρή ανεπάρκεια μυοκαρδίου.

• Γάτες: 1,75-2,4 mg/kg q8h PO ή 7,5-10 mg/γάτα (10 mg για γάτες 3 – 6,25 kg) q8h ή q12h (σε μερικές περιπτώσεις) PO.

Δράση: Αναστολέας διαύλων ασβεστίου με δράση στις λείες μυϊκές ίνες των αγγείων και στο μυοκάρδιο. Λόγω αυτής της δράσης του προκαλεί αγγειοδιαστολή και έχει αρνητική χρονοτρόπο (μειωμένη δραστηριότητα του φλεβόκομβου και του κολποκοιλιακού κόμβου) και αρνητική ινοτρόπο (όχι όσο το verapamil) δράση στην καρδιά. Η δράση του στο μυοκάρδιο είναι αρκετά μεγαλύτερη από αυτή στα αγγεία (σχετική δράση 7:1).

Χρήση:

Στις γάτες χρησιμοποιείται για την αύξηση του τελικοδιαστολικού όγκου της αριστερής κοιλίας σε ζώα με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια. Σε γάτες χωρίς υποαορτική στένωση, ταχυκαρδία και αρρυθμίες η διλτιαζέμη είναι το φάρμακο επιλογής για πολλούς καρδιολόγους. Σε περιπτώσεις με υποαορτική στένωση, ταχυκαρδία ή αρρυθμίες η ατενολόλη είναι το φάρμακο επιλογής. Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης στην αγωγή με το ένα φάρμακο, χορηγείται το άλλο. Παρόλα αυτά, τελευταία, σε γάτες με υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, οι β-αναστολείς χρησιμοποιούνται όλο και πιο συχνά από τη διλτιαζέμη.

Στους σκύλους χορηγείται για την αντιμετώπιση της κοιλιακής ταχυκαρδίας λόγω κολπικού ινιδισμού ή άλλης κολπικής ταχυαρρυθμίας και για την αντιμετώπιση υπερκοιλιακών ταχυκαρδιών. Στην πρώτη περίπτωση συνήθως χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με διγοξίνη. Προστίθεται στο θεραπευτικό σχήμα όταν η διγοξίνη δεν καταφέρει να διορθώσει από μόνη της τον καρδιακό ρυθμό παρά το γεγονός πως έχει φτάσει σε θεραπευτικές συγκεντρώσεις στο πλάσμα του αίματος.

Αντενδείξεις: Αντενδείκνυται σε ζώα με 2^ου και 3^ου βαθμού κολποκοιλιακό αποκλεισμό, υπόταση ή σύνδρομο νοσούντος φλεβόκομβου (sick sinus syndrome). Πρέπει να χορηγείται με προσοχή σε ζώα με ανεπάρκεια του μυοκαρδίου ή οξεία καρδιακή ανεπάρκεια.

Ανεπιθύμητες ενέργειες: Στο σκύλο η βραδυκαρδία είναι η πιο συχνή παρενέργεια ενώ στη γάτα ο έμετος. Κατάπτωση μπορεί να παρατηρηθεί και στα δύο είδη.

Αλληλεπιδράσεις: Η χορήγηση μαζί με β-αναστολείς δε συνίσταται. Το cimetidine μειώνει το ρυθμό μεταβολισμού του diltiazem αυξάνοντας τη συγκέντρωσή του στο πλάσμα. Todiltiazem ενισχύει τη δράση του theophylline και μπορεί να προκαλέσει τοξίκωση. Το diltiazem μπορεί να εκτοπίσει από τις πρωτεΐνες ουσίες με υψηλή συνδεσιμότητα με αυτές. Επίσης μπορεί να αυξήσει την ενδοκυτταρική συγκέντρωση του vincristine εμποδίζοντας την έξοδό του από τα κύτταρα.