Με μία ματιά:
Δοσολογικό σχήμα:
- Σκύλοι και γάτες:
o 0,25-0,5 mg/kg q12 PO, IV, IM, SC.
o 0,17-0,33 mg/kg q8h PO, IV, IM, SC
o Στάγδην χορήγηση σε δόση 1-2 mg/kg/24h. Η αποτελεσματικότητα του φαρμάκου φαίνεται πως είναι μεγαλύτερη με τη στάγδην χορήγηση.
o Όταν χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση υποκινητικότητας του πεπτικού σωλήνα ή για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, χορηγείται σε δόση 0,2-0,5 mg/kgPO 30min πριν από το γεύμα.
Δράση: Αντιεμετική δράση και προκινητική δράση του ανώτερου τμήματος του πεπτικού σωλήνα.
Χρήση: Στην αντιμετώπιση του εμέτου διαφόρων αιτιολογιών. Στην αντιμετώπιση ή πρόληψη της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Υψηλές δόσεις χρειάζονται για την αντιμετώπιση της παλινδρόμησης κατά τη διάρκεια γενικής αναισθησίας.
Ασφάλεια: Είναι φωτοευαίσθητο. Προφυλάξτε τους περιέκτες από το φως.
Αντενδείξεις: Μη χρησιμοποιείτε σε περιπτώσεις έμφραξης ή διάτρησης του γαστρεντερικού συστήματος. Μη χρησιμοποιείτε για περισσότερο από 72h όταν δεν υπάρχει αιτιολογική διάγνωση του εμέτου. Σχετική αντένδειξη είναι η χορήγηση σε ζώα που πάσχουν από επιληψία.
Ανεπιθύμητες ενέργειες: Οι παρενέργειες είναι σπάνιες και είναι συχνότερες στη γάτα παρά στο σκύλο. Συνήθως σχετίζονται με υπερδοσία και με τη διαφορετική βιοδιαθεσιμότητα στο κάθε ζώο. Περιλαμβάνουν κατάπτωση, ανησυχία και διαταραχές της συμπεριφοράς. Επίσης μπορεί να προκληθεί ηρέμηση και εξωπυραμιδικά συμπτώματα (διαταραχές κίνησης που χαρακτηρίζονται από απότομες κινήσεις του προσώπου, του αυχένα, του κορμού και των άκρων). Η μετοκλοπραμίδη μειώνει τη διαιμάτωση του νεφρού και είναι πιθανό να επιδεινώσει προϋπάρχουσα νεφρική νόσο.
Αλληλεπιδράσεις με: Φαινοθειαζίνες, αντιχολινεργικά, οπιοειδή, cimetidine, digoxin, aspirin, tetracycline, diazepam, insulin, cabergoline (δες Φαρμακολογία – Αλληλεπιδράσεις).
Φαρμακολογία:
Το κατώτερο τμήμα του εντέρου δε φαίνεται να επηρεάζεται ιδιαίτερα. Η αντιεμετική δράση είναι αποτέλεσμα του ανταγωνισμού των δοπαμινεργικών υποδοχέων (D2) κεντρικά και σε υψηλότερες δόσεις ανταγωνισμού των σεροτονινεργικών 5HT3 υποδοχέων στη χημειοϋποδεκτική ζώνη πρόκλησης εμέτου (CTZ). Η προκινητική δράση στο στόμαχο οφείλεται στον τοπικό ανταγωνισμό των D2 και στη διέγερση μουσκαρινικών ακετυλοχολινεργικών και 5ΗΤ4 υποδοχέων προκαλώντας αύξηση της συσπαστικότητας του οισοφαγικού σφικτήρα και του στομάχου και της περισταλτικής δραστηριότητας του δωδεκαδακτύλου και του ειλεού ενώ ταυτόχρονα προκαλείται χαλάρωση του πυλωρικού σφικτήρα.
Ενδείκνυται σε:
- Έμετο ποικίλης αιτιολογίας
- Χημειοθεραπεία
- Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
- Μειωμένη εκκένωση του στομάχου λόγω:
o Φλεγμονωδών καταστάσεων του γαστρεντερικού συστήματος
o Γαστρικών ελκών
o Νεοπλασίας στομάχου
o Νευροπάθειας του αυτόνομου νευρικού συστήματος (σακχαρώδης διαβήτης)
o Χειρουργικής αντιμετώπισης διάτασης και στροφής στομάχου
o Μη φυσιολογικής κινητικότητας του στομάχου
Η χρήση της για τη διευκόλυνση της ενδοσκόπησης του πυλωρού φαίνεται πως δεν έχει ιδιαίτερη βάση.
Αλληλεπιδράσεις:
- Συνέργεια με φαινοθειαζίνες στην αντιμετώπιση του εμέτου.
- Αντιχολινεργικά φάρμακα και οπιοειδή μπορεί να ανταγωνιστούν την επίδρασή της στην κινητικότητα του πεπτικού σωλήνα.
- Η αύξηση της κινητικότητας του πεπτικού σωλήνα που προκαλεί μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την απορρόφηση φαρμάκων που διαλύονται, διασπώνται ή απορροφούνται στο στόμαχο όπως το digoxin και cimetidine.
- Μπορεί να αυξήσει την απορρόφηση φαρμάκων που απορροφούνται κυρίως στο λεπτό έντερο όπως το cimetidine, aspirin, tetracyclines, diazepam.
- Μπορεί να επιταχύνει την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από τον πεπτικό σωλήνα επηρεάζοντας τις ανάγκες για ινσουλίνη σε ζώα με σακχαρώδη διαβήτη.
Ανταγωνίζεται τη δράση του cabergoline στην παραγωγή γάλακτος.