Δοσολογικό σχήμα:
- Σκύλοι: 0,5-1 mg/kg q12hόταν χρησιμοποιείται για την αποφυγή υποκαλιαιμίας σε συνδυασμό με άλλα διουρητικά. Στις άλλες περιπτώσεις: 1-2 mg/kg q12h ή 2-4 mg/kg q24h.
- Γάτες: Στις γάτες η χρήση της είναι αμφιλεγόμενη γιατί σχετίζεται με δερματίτιδα. Παρόλα αυτά, δόσεις 1-2 mg/kg q12h ή 2-4 mg/kg q24h έχουν χρησιμοποιηθεί σε ορισμένες περιπτώσεις.
Δράση: Η διουρητική της δράση οφείλεται στον ανταγωνισμό της δράσης της αλδοστερόνης στα αθροιστικά σωληνάρια.
Χρήση: Σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Σε υγιή ζώα αυξάνουν την απέκκριση νατρίου μόνο κατά 2%. Σε ζώα με καρδιακή ανεπάρκεια η συγκέντρωση αλδοστερόνης στο αίμα είναι μεγαλύτερη και η δράση των ανταγωνιστών αλδοστερόνης ίσως να είναι εντονότερη. Παρόλα αυτά, τα διουρητικά αυτής της κατηγορίας είναι ασθενή και έχουν κλινικό αποτέλεσμα μόνο όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με άλλα διουρητικά. Όταν χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τη φουροσεμίδη μειώνεται η απέκκριση καλίου από το ούρο και άρα ο κίνδυνος εμφάνισης υποκαλιαιμίας. Το spironolactone έχει χρησιμοποιηθεί και για την αντιμετώπιση οιδήματος λόγω ηπατικής ανεπάρκειας (όταν η υποκαλιαιμία μπορεί να επιδεινώσει την ηπατική εγκεφαλοπάθεια) και σε νεφρωσικό σύνδρομο καθώς και σε υπεραλδοστεροναιμία σε ζώα με νεοπλασίες των επινεφριδίων. Η κατάλληλη χρονική στιγμή προσθήκης της σπειρονολακτόνης στο θεραπευτικό σχήμα της καρδιακής ανεπάρκειας δεν είναι γνωστή. Κάποιοι συγγραφείς συστήνουν την έναρξη χορήγησής της όταν δόσεις φουροσεμίδης μεγαλύτερες από 2,2 mg/kgq12h χρειάζονται για να αντιμετωπίσουν τα κλινικά συμπτώματα της συμφόρησης στο σκύλο ενώ άλλοι όταν δόσεις φουροσεμίδης 4-5 mg/kg q8h δεν είναι επαρκείς για την αντιμετώπιση της συμφόρησης ή δεν είναι ανεκτές από το ζώο.
Αντενδείξεις: Μη δώσετε σε ζώα με υποφλοιοεπινεφριδισμό, υπερκαλιαιμία ή υπονατριαιμία. Μη δώσετε σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ σε ζώα με νεφρική ανεπάρκεια. Μη δώσετε σε εγκυμοσύνη, θηλασμό ή σε ζώα που προορίζονται για αναπαραγωγή.
Ανεπιθύμητες ενέργειες: Υπονατριαιμία και υπερκαλιαιμία (ιδιαίτερα σε συνδυασμό με ACEαναστολείς οι οποίοι ανταγωνίζονται τη δράση της αλδοστερόνης). Σταματήστε τη χορήγηση σε περίπτωση υπερκαλιαιμίας. Αναστρέψιμη ατροφία του προστάτη αδένα μπορεί να προκληθεί σε αστείρωτους αρσενικούς σκύλους. Σοβαρή ελκώδης δερματίτιδα έχει αναφερθεί σε γάτες Main Coon. Ηπατοτοξικότητα έχει αναφερθεί στον άνθρωπο.
Αλληλεπιδράσεις: Ενισχύει τη δράση άλλων διουρητικών. Υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί με ταυτόχρονη χορήγηση ACEαναστολέων (λόγω της αντι-αλδοστερονικής τους δράσης), ΜΣΑΦ, cyclosprorin ή συμπληρώματα καλίου. Παρόλα αυτά, στην κλινική πράξη η ταυτόχρονη χορήγηση spironolactone και ACE αναστολέων φαίνεται ασφαλής. Σε αυτές τις περιπτώσεις συστήνεται η παρακολούθηση της νεφρικής λειτουργίας και των συγκεντρώσεων καλίου στο αίμα. Υπάρχει αυξημένες κίνδυνος νεφροτοξικότητας αν χορηγηθεί μαζί με ΜΣΑΦ. Η συγκέντρωση του digoxin στο πλάσμα μπορεί να αυξηθεί με την ταυτόχρονη χορήγηση spironolactone.
