Δοσολογικό σχήμα:
- Σκύλοι και γάτες:
o 15 mg/kg q12h PO ή 30 mg/kg q12-24h PO
o 30 mg/kg q12h στάγδην IV. Αραιώστε 5 ml του ενέσιμου διαλύματος σε 75-125 ml 5% Dextrose και χορηγήστε στάγδην σε 60 min.
Δράση: Οι σουλφοναμίδες είναι βακτηριοστατικές αλλά σε συνδυασμό με το trimethoprimμπορούν να είναι βακτηριοκτόνες.
- Αναστέλλουν (ο συνδυασμός trimethoprim + sulfonamide):
o Gram αρνητικά (κυρίως) και θετικά αερόβια βακτηρίδια και κυρίως τη Nocardia για την οποία είναι το φάρμακο επιλογής
o Ίσως τα αναερόβια βακτηρίδια αλλά με αμφιλεγόμενη αποτελεσματικότητα. Η παρουσία νεκρωμένου ιστού ίσως να αναστέλλει τη δράση τους.
o Κάποια πρωτόζωα.
- Η συνεργικότητα μεταξύ των δύο ουσιών έχει σαν αποτέλεσμα το 40% περίπου των βακτηριδίων που είναι ανθεκτικά στην κάθε μία ουσία χωριστά να είναι ευαίσθητα στο συνδυασμό.
- Ο συνδυασμός των σουλφοναμιδών με pyrimethamin είναι περισσότερος δραστικός έναντι των πρωτόζωων.
- Ο συνδυασμός δεν είναι αποτελεσματικός έναντι των Pseudomonas aeruginosa και Proteus.
- Ίσως να είναι η θεραπεία επιλογής για πνευμονία από Pneumonocystis
Χρήση:
- Μολύνσεις από Toxoplasma (ο συνδυασμός με pyrimethamin)
- Chlamydophila
- Nocardia
- Bordetella bronchiseptica (kennel cough)
- Μολύνσεις προστάτη αδένα (η συγκέντρωση του φαρμάκου στον προστάτη μπορεί να είναι και 10 φορές μεγαλύτερη από ότι στο αίμα)
- Το sulfasalazineέχει χρήση στην ιδιοπαθή ελκώδη κολίτιδα.
- Τοπική εφαρμογή στο μάτι και στο δέρμα
Αντενδείξεις: Αποφύγετε τη χρήση σε ζώα με ξηρή κερατοεπιπεφυκίτιδα (KCS) ή με ιστορικό αντιδράσεων σε σουλφοναμίδες όπως KCS ή πολυαρθρίτιδα.
Ανεπιθύμητες ενέργειες: Ζάλη, ανορεξία, λευκοπενία, αναιμία και σιελόρροια στις γάτες. Οξεία ηπατίτιδα, έμετος, χολόσταση, αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενία και αυτοάνοση πολυαρθρίτιδα μπορεί να παρατηρηθούν στο σκύλο. Οξεία αλλεργική αντίδραση τύπου ΙΙΙ είναι πιθανή. Οι αιματολογικές διαταραχές είναι πιθανές αλλά σπάνιες στο σκύλο. Οι σουλφοναμίδες μπορεί να καταστείλουν τη λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα. Δερματολογικές αντιδράσεις (π.χ. τοξική επιδερμική νεκρόλυση) έχουν συνδυαστεί με τη χορήγηση σουλφοναμιδών σε κάποια ζώα. ΚCS έχει αναφερθεί σε ζώα μετά τη χορήγηση σουλφοναμιδών. Μπορεί να προδιαθέσει στο σχηματισμό κρυστάλλων στο ούρο ιδιαίτερα σε ζώα που έχουν συμπυκνωμένο και όξινο ούρο.